Dossier Ontgiften: Uitscheiden van zware metalen

Onze leefwereld zit tegenwoordig zo vol met kwik, cadmium, lood, arseen en andere zware metalen dat iedereen hiermee min of meer vergiftigd is. Gangbare bronnen zijn kraanwater, vervuilde lucht, vis, voorbewerkt voedsel, tandvullingen, oude verf, tabaksrook, medicijnen, pesticiden, cosmetica en toiletartikelen.
Op de korte termijn kan dit leiden tot geestelijke achteruitgang, afgenomen energie en verminderd functioneren van het centraal zenuwstelsel, en tot schade aan hersenen, bloed, longen, nieren, lever en andere organen. Op de langere termijn geeft het geleidelijke achteruitgang van het spierstelsel en van lichamelijke en neurologische processen. Daardoor ontstaan verschijnselen die doen denken aan de ziekte van Alzheimer, de ziekte van Parkinson, spierdystrofie en multiple sclerose1.
Gelukkig kan het lichaam zich van deze zware metalen ontdoen. Bij chelatietherapie bijvoorbeeld gebruikt men een aminozuur dat metaalionen in het bloed en het weefsel kan binden, waardoor de giftigheid afneemt en ze afgevoerd kunnen worden. Veel gezondheidstherapeuten gebruiken met succes synthetische stoffen als DMSA (dimercaptosuccinezuur) en EDTA (ethyleendiaminetetra-azijnzuur). Deze stoffen vormen op zich ook weer een chemische belasting voor het lichaam en moeten dus eenmalig of als laatste redmiddel bij chronische gevallen worden gebruikt. Natuurlijke methoden verdienen in eerste instantie de voorkeur2.
Hierna volgt een aantal stoffen met een krachtig natuurlijk chelatievermogen. ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.