Genezende geluiden

Zwemmen met dolfijnen heeft nog een zweverige bijklank. Toch levert het niet alleen maar een goed gevoel op. Het geluid van dolfijnen verbetert het leervermogen en heeft therapeutische eigenschappen. Hieronder een overzicht van de onderzoeken.


In 1971 bemerkte onderwijskundig antropoloog Betsy Smith een verbetering bij haar verstandelijk gehandicapte broer, nadat hij in het water had gespeeld met twee jonge dolfijnen. Geïntrigeerd door dit feit ging neuropsycholoog David Nathanson onderzoeken of dolfijnen twee kinderen met downsyndroom konden helpen om mondelinge informatie beter te verwerken en te onthouden. Gaf het kind een correct antwoord op een testvraag, dan mocht het een dolfijn voeren. Nathanson constateerde dat de kinderen in gezelschap van dolfijnen vier keer zo snel leerden als in hun gebruikelijke leeromgeving en bovendien vijftien maal zo veel konden onthouden1.
Nathanson herhaalde zijn onderzoek met zes andere kinderen met downsyndroom of andere ernstige fysieke of verstandelijke handicaps. Wederom bleek de interactie met dolfijnen hun spraak 19 keer beter te maken dan als ze in een gewoon klaslokaal zaten, en dit effect bleef drie maal zo lang behouden2. Ook constateerde hij dat slechts twee weken therapie met dolfijnen (dolphin-assisted therapy, DAT) betere resultaten gaf dan zes maanden conventionele spraak- en lichaamstherapie – en bovendien minder kostte2. Tussen 1988 en 1997 behandelde hij zevenhonderd kinderen met 35 verschillende diagnosen, zoals cerebrale parese (spasticiteit), autisme en hersen- en ruggenmergletsel3. De nieuwe vaardigheden die zij met DAT aanleerden, waren in 50 procent van de gevallen een jaar na de behandeling nog steeds aanwezig of zelfs verbeterd.
  ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.

Trefwoorden
dolfijnen, therapie, kinderen handicap