Gevlucht in de gezondheid

John Diamond 4 aug 2008

IK BEN GEEN PSYCHIATER MEER. IK DISTANTIEER ME VAN DIT SPECIALISME OMDAT IK VIND DAT HET GEBASEERD IS OP WREEDHEID.Toen ik net begon als psychiater in opleiding, nam de hoofdpsychiater me apart, sloeg een vaderlijke arm om me heen en bood me zijn eerste les aan in het vak van zelfstandig gevestigd psychiater. 'John,' zei hij, 'doe het zoals ik. Laat ze eerst een paar weken opnemen in een algemeen ziekenhuis en geef ze shocktherapie. Als ze dan nog niet beter zijn, berg ze dan op in een psychiatrische inrichting. Op die manier heb je nooit ergens sores mee en tegen die tijd heb je grotendeels al aan ze verdiend wat je op elke andere wijze aan ze zou verdienen.' Hij meende het serieus: dit was de manier waarop hij zijn vak uitoefende.Het hoofd van een ander psychiatrisch ziekenhuis was nog wreder. Bij een teamoverleg werd er een nieuwe patiënte aan hem voorgelegd: een jong meisje van twintig dat er ernstig aan toe was. Ze leed ontzettend. Ze was duidelijk schizofreen en had vooral zorg en aandacht nodig. Maar nee, volgens hem was ze absoluut niet schizofreen, alleen maar hysterisch.De beste behandeling daarvoor, zo beweerde hij, was haar 'te doen

Het volledige artikel lezen?

Als abonnee kunt u dit artikel gratis lezen door in te loggen op uw account. Nog geen abonnee? Sluit nu een abonnement af.

Log in Word Abonnee