Urine-incontinentie

Isabel Atherton 30 jul 2008 ,

• Training van de bekkenbodemspieren kan helpen.• Een pessarium kan chirurgisch ingrijpen overbodig maken.• Verander eetgewoonten en stop met hormoonsubstitutietherapie (HRT, hormoon replacement therapie).Iedereen kan op een gegeven moment de controle over zijn blaas kwijtraken. Meestal gebeurt het bij ouderen, vaker bij vrouwen dan bij mannen. Vrouwen die kinderen hebben gebaard lopen een groter risico.Incontinentie houdt in dat ofwel de spieren ofwel de zenuwen die de blaas moeten beheersen, niet goed werken. Bij ‘stressincontinentie’ verliest iemand bij lichamelijke inspanning een klein beetje urine; bij ‘urge-incontinentie’ (sterke aandrang) loopt de blaas helemaal leeg.Ernstige stressincontinentie wordt meestal chirurgisch behandeld met colposuspensie, waarbij de blaashals in zijn normale positie wordt gebracht en vastgehecht. De operatie wordt uitgevoerd onder algehele narcose. De ziekenhuisopname duurt ongeveer een week, maar de algehele herstelperiode neemt zeker twee of meer maanden in beslag.In Nederland wordt voor stressincontinentie geen medicatie voorgeschreven, alleen spieroefeningen, en eventueel wordt een operatie uitgevoerd. Momenteel is het enige bestaande geneesmiddel voor stressincontinentie duloxetine; de effecten hiervan op de lange duur zijn onbekend. Op de bijsluiter staat vermeld dat de bijwerkingen kunnen zijn: misselijkheid, braken, jeuk, slapeloosheid, transpireren, verminderde libido en anorgasmie.Voor urge-incontinentie schrijven huisartsen vaak een parasympathicolyticum voor, bijvoorbeeld oxybutynine en tolterodine: deze ontspannen

Het volledige artikel lezen?

Als abonnee kunt u dit artikel gratis lezen door in te loggen op uw account. Nog geen abonnee? Sluit nu een abonnement af.

Log in Word Abonnee

Isabel Atherton

Meer over Isabel Atherton >