Boeiend verband tussen ijzerniveaus en levensduur

Een grootschalige studie heeft bewijs gevonden dat het ijzergehalte in je bloed een rol kan spelen in hoe lang je leeft.

IJzer zit in de kleurstof van je rode bloedlichaampjes, het hemoglobine, en het neemt de zuurstof op in je longen. Bekend is dat het ijzergehalte invloed heeft op een aantal leeftijdsgerelateerde ziekten, waaronder parkinson en leverziekte. Het beïnvloedt ook het vermogen van ons lichaam om te vechten tegen infecties als we ouder worden.

Grootschalig onderzoek

Dit nieuwe onderzoek naar de levensduur van de mens is vooral indrukwekkend door zijn reikwijdte. In deze studie hebben wetenschappers van de Universiteit van Edinburgh en het Max Planck Instituut voor Biologie van Veroudering in Duitsland de genetische informatie van meer dan 1 miljoen mensen in drie openbare databases geanalyseerd.

Lange levensduur

Het onderzoek richtte zich op drie aspecten van veroudering: levensduur, geleefde jaren zonder ziekte en het bereiken van een extreem hoge leeftijd. Uit de analyse bleken tien belangrijke gebieden van het genoom – dat is de verzameling van alle genen die in de chromosomen van een bepaald organisme zijn vastgelegd – gerelateerd te zijn aan deze drie apecten van een lange levensduur. Ook gensets die verband hielden met hoe het lichaam ijzer metaboliseert, bleken hiermee verband te houden. Simpel gezegd, te veel ijzer in het bloed bleek een link te hebben met een verhoogd risico om eerder te sterven.

IJzeroverbelasting

Van vijf van de tien genetische markers die de onderzoekers vonden, was niet bekend dat zij op genoom-breed niveau van belang zijn. Andere, waaronder APOE en FOXO3, zijn in het verleden wel al genoemd als belangrijk voor het verouderingsproces en de menselijke gezondheid.

Deze studie kan worden toegevoegd aan het groeiende bewijs dat ‘ijzeroverbelasting’, of het onvermogen om ijzer goed af te breken, invloed kan hebben op hoe lang we waarschijnlijk zullen leven en hoe gezond we waarschijnlijk zullen zijn in onze latere jaren.

Bron: Nat Commun. 2020; 11: 3570