Boeken lezen als recept

Wim van den IJssel was 45 toen hij de baan van zijn leven kreeg, manager bij BMW Den Haag. Tegelijkertijd ontving hij een van de meest akelige berichten die een mens kan krijgen: “U heeft darmkanker.” Hij begon een levenslange zoektocht naar informatie; kennis die hem helpt om de regie over zijn gezondheid in eigen handen te houden. Medisch Dossier sprak met hem.

De baan was echt op mijn lijf geschreven. Ik houd van auto’s en van BMW. En dan word je ziek. Ik wist eigenlijk al dat er wat aan de hand was toen ik de baan aannam. Maar ja, daar zwijg je dan over. In mei begon ik met mijn nieuwe baan en in juni werd ik geopereerd. Een jaar later zat het er weer en moest ik weer geopereerd en bestraald worden. Twee jaar daarna zat het in mijn longen.
Toen kwam het moment dat ik dacht: er klopt iets niet; ik let goed op, ik rook niet, ik sport en toch word ik ziek. Daar begon mijn zoektocht. Ik ben bij Jomanda geweest. Ik spoot me in met een extract van de maretak. Daar krijg je koorts van wat een afweerreactie opwekt.

Uiteindelijk kwam ik de voedingstherapie van Moerman tegen. “Je denkt toch niet dat een tumor met voeding verdwijnt”, was de reactie van mijn arts. Hij gaf me toch een telefoonnummer van de vereniging en wat bleek? Sinds kort was er in Gouda een Moermanarts gevestigd in een straat iets verderop. Toeval?

Boekenbonnen

Op verjaardagen krijg ik golfballen, tennisballen en boekenbonnen. Ik ben 73 en heel fit in vergelijking met leeftijdgenoten. Ik tennis en golf graag. Verder lees ik me suf sinds mijn ziekte. Kennis is voor mij als eten en drinken. Met mijn eerste boekenbon ben ik naar een grote boekenwinkel in Gouda gegaan. Op vijf meter afstand van de deur lag tussen de thrillers en romans een boek getiteld Spontane Genezing. Toeval is meer dan we denken. Er is een soort onderlinge verbondenheid. Soms is er geen causale verklaring, maar is er ‘magie’ op een hoger niveau. Rupert Sheldrake noemt dat morfogenetische resonantie. Spontane Genezing schetst honderd gevallen van mensen die waren opgegeven en toch genazen. De auteurs Hirshberg en Barasch ontdekten als overeenkomst dat alle ex-patiënten iets waren gaan doen. Wat is niet onderzocht, alleen dat zij actief werden en zichzelf niet opgaven.

Perceptie

Mijn broer kreeg ook kanker. Hij was een paar jaar ouder. Ik stelde hem voor om een afspraak te maken met mijn Moermanarts. Mijn broer had dit al overlegd met zijn behandelend arts in Leiden. Deze geloofde niet in herstel door anders te eten en mijn broer evenmin. Ik kon hem niet overtuigen om ook maar iets te gaan doen. Een jaar later hebben we hem begraven. Nu zal ik niet zeggen dat als hij wel wat had gedaan, hij het overleefd zou hebben. Mij viel wel op dat hij zijn dood accepteerde. “We worden niet allemaal 94”, zei mijn broer steeds.
Ik denk daarom dat karakterovereenkomsten inderdaad maken dat iets in het afweersysteem reageert. Waarheid is immers perceptie. We ervaren onze omgeving via onze zintuigen. Als voor de ene persoon de waarneming prettig is, kan dat voor een ander onplezierig zijn.

Protocol

Drie jaar geleden kreeg ik plotsklaps een lichte vorm van hartfalen. “Gezien uw leeftijd zal het wel dotteren worden”, zei de cardioloog. Ik antwoordde: “Dotteren heeft te maken met dichtgeslibte aderen. Ik volg al tig jaren de voedingstherapie van Moerman. Er kan niets dicht zijn.” Er bleek inderdaad geen sprake te zijn van dichte aderen. Diezelfde cardioloog gaf me toch bètablokkers en cholesterolverlagers mee. Ik vroeg hem hoe lang ik deze moest slikken. “Uw hele leven”, was het antwoord.
Na twee weken ben ik naar mijn eigen arts gegaan met de ongeopende doosjes medicijnen. Hij stuurde me door voor een CT-scan. Tien dagen later besprak ik met hem de uitslag. Alles was goed. Hij constateerde: “Jij wilt die pillen niet slikken, hè? Een hartinfarct is meestal het gevolg van dichtgeslibte aderen, maar we weten niet altijd hoe het komt.” “Waarom moet ik dan toch die medicijnen slikken?” vroeg ik. “Protocol”, was zijn antwoord.
Iedereen moet daarom eigenlijk het boek van Peter C. Gotzsche lezen. Gotzsche stelt voor om medicijnen patentloos te maken. Er zijn farmaceutische bedrijven die niets ontwikkelen. Zij kopen een medicijn op, veranderen een klein stofje en hebben daarmee de eigendomsrechten. De derde doodsoorzaak wereldwijd is medicijnvergiftiging en protocollen houden dit in stand.

Biochemisch fabriekje

Het leven en onze gezondheid liggen niet vast in protocollen en evenmin zijn deze genetisch bepaald. De epigenetica heeft laten zien dat eeneiige tweelingen die in verschillende landen wonen hun genen op verschillende manieren activeren. Ervaringen en emoties sturen ons DNA. We zijn een ‘biochemisch’ fabriekje.
Emoties kunnen niet alleen een positieve invloed hebben op ons lichaam en onze gezondheid, het placebo-effect, maar ook zeer negatief uitwerken, het ‘nocebo’-effect. Onlangs stond er in het AD een groot artikel over placebo’s. Hoogleraar gezondheidspsychologie Andrea Evers meent dat we door slim gebruik van het placebo-effect minder medicijnen en behandelingen nodig hebben. Het is een ingewikkeld verhaal, maar de wetenschap moet hiermee meer doen. We moeten holistisch leren denken.

Leefstijl

Ik heb ook de Koran gelezen. De soera’s zijn geschreven in beeldspraak. Geloof heeft te maken met verwondering over de aarde. Het begon met de ouderenverering gevolgd door het taoïsme, hindoeïsme en boeddhisme, alle polytheïstische geloven. Het kan ook eigenlijk niet anders dan dat er iets is dat iets regelt.
Het confucianisme ontstond in China. Dat is geen geloof, maar meer een gedragscode. Op Okinawa wordt nog altijd geleefd volgens deze code: ik zorg voor jou, jij zorgt voor mij en wij zorgen voor elkaar. Er is geen supermarkt, veel sociaal contact, vis, groenten uit eigen tuin en fruit uit eigen bomen. In ‘blue zones’ zoals Okinawa zijn nauwelijks chronische ziektes. Toeval? Salvestrolen in groenten en fruit zorgen ervoor dat het afweersysteem ongenode gasten afbreekt en in biologische geteelde voeding zitten de meeste salvestrolen.
Professor Hanno Pijl hanteert de uitspraak, je leefstijl als medicijn. Dat vind ik heel treffend. In mijn optiek gaat gezondheid vooral over goede voeding zonder toegevoegde smaak- en kleurstoffen en het voorkomen van stress.

Geluksstofjes

Zingeving is een goed medicijn tegen stress. Professor Pierre Capel vroeg eens tijdens een lezing aan de zaal of deze wist dat vrijwilligers uitbetaald worden. Het bleef doodstil. Capel liet vervolgens zien wat een goed gevoel met onze hersenactiviteit doet. Zijn de geluksstofjes in ons biochemisch fabriekje uit balans, dan kunnen we allerlei psychische en chronische ziektes ontwikkelen.
Een ander voorbeeld. Ricardo Semmler heeft scholen opgericht die enigszins vergelijkbaar zijn met onze vrije scholen. Semmler meent dat een mens het meest gelukkig is als hij zijn natuurlijke eigenschappen en talenten kan ontwikkelen. Semmler nam zelf de staalfabriek van zijn vader over en schafte direct alle bazen af.
We hebben dat principe ook bij mij op de zaak toegepast. Alle chefs noemen we coördinatoren. De ‘wedstrijd’ bespreken we met het team en procesafspraken kunnen alleen veranderd worden als iedereen er is. Wanneer in de zomer iedereen op vakantie is, veranderen we niets. Ook de manier waarop we andere mensen behandelen, heeft een impact hoe we ons voelen.

Balans

En toch is geen wreder dier op de aarde dan de mens. Als een leeuw geen honger heeft, eet hij niet. Dat houdt het evenwicht in stand. Maar de mens fraudeert en manipuleert. Eigenlijk moet iedereen een redelijk normaal inkomen hebben om het leven aan te kunnen. Armoe gaat hand in hand met misdaad.
De twintig rijkste mensen van de wereld bezitten een derde van de aarde. CEO’s hebben immense salarissen en tegelijkertijd kent Nederland voedselbanken. Als je het boek van Thomas Piketty, Kapitaal in de 21e eeuw hebt gelezen kan je niet anders dan je verbazen over dat het mogelijk is dat wij toestaan dat deze dingen gebeuren. Gelukkig staan er altijd weer mensen op als de Mandela’s en Ghandi’s die steeds opnieuw een verschil maken in ons collectieve denken.

Voor uw boekenplank

Bibliotherapie betekent voor Wim van den IJssel dat iemand zelf op pad gaat en zelf actie onderneemt. Hij heeft voor u op een rijtje gezet met welke boeken u uw bibliotherapie zou kunnen beginnen:

  • Hirshberg & Barasch, Spontane genezing.
  • Kris Verburgh, De voedselzandloper: Over afvallen en langer jong blijven.
  • Joanna Blythman, Slik je dat? Wat je niet mag weten over je eten.
  • Lorna R. Vanderhaeghe J.D. Bouic,
    Het immuunsysteem: Herstellen en versterken.
  • Pierre Capal, Het Emotionele DNA: Gevoelens bestaan niet, zij ontstaan.
  • Dawson Church, Je geniale genen: DNA en de biologie van intentie.
  • Joseph Jaworski, Synchroniciteit: De innerlijke weg naar leiderschap
  • Lynne McTaggart, De verbinding: Word je bewust van het veld waarin je leeft.
  • Peter C. Gotzsche, Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad achter de schermen van de farmaceutische industrie
  • Peter C. Gotzsche, Dodelijke psychiatrie en stelselmatige ontkenning schadelijke medicijnen, gedwongen behandeling en overdiagnostiek
  • Dick Bijl, Het pillenprobleem: Waarom we zoveel medicijnen gebruiken die niet werken en niet helpen?
  • Uffe Ravnskov, Feiten en fabels over cholesterol en cholesterolverlagende medicijnen: Onthullingen over het grootste medische en commerciële bedrog van deze tijd.
  • John Virapen, Bijwerkingen: Waarvan sommige dodelijk kunnen zijn.
  • Terry Wahls & Eve Adamson, The Wahls Protocol: How I Beat Progressive MS Using Paleo Principles and Functional Medicine.
  • David Servan-Schreiber, Uw brein als medicijn:
  • Zelf stress, angst en depressie overwinnen.
  • Marianne Mousain-Bosc, Magnesium: De oplossing voor gedragsstoornissen en vele andere aandoeningen.
  • Gabriëlle Rutten, EFT van A tot Z.
  • Thomas Piketty, Kapitaal in de 21e eeuw.

Wim van den IJssel woont met zijn vrouw Alice in Gouda. Hij heeft een commerciële achtergrond en was onder meer manager bij BMW Den Haag. De laatste jaren van zijn werkend leven was hij met veel plezier actief als bedrijfscoach voor BMW. Inmiddels is hij gepensioneerd, maar hij coacht nog altijd. Wim van den IJssel heeft een dochter, zoon, schoondochter en een kleindochter die hij de wijste van de hele familie vindt. Onlangs heeft Wim van den IJssel een lezing gegeven in Reewijk waarin leefstijlgeneeskunde centraal stond. Meer informatie hierover is te vinden via www.mmv.nl.)